بال مرگ

پرنده در آتش - bird in the fire

از دست رفته، ای داد        مردم بال مرگم

در مرگخانه‌ی زیست         شد گم بال مرگم

وقتی کفن دریدی             تو جایی ندیدی؟

پروانه ی رها! هی!           خانم! بال مرگم؟

القصه قصه قصه               خسته مرد قصه

اول کلاغ گم شد              دوم بال مرگم

در شعله می‌روم تا           با این استحاله

شاید دوباره روید              پر، دم، بال مرگم

من در هوای پرواز             من... در فکر رفتن

در جست و جوی مردن      من دنبال مرگم...

 

 

-------

پانوشت: این شعر حدودن مال سال 1384 هست اما همگام با حال این روزهای من...

/ 8 نظر / 60 بازدید
تازه وارد

سلام من به طور اتفاقی با وبلاگ شما آشنا شدم . واشعار شما رو خوندم .اطلاع کاملی از اصول شعر ندارم ولی شعر خواندن دوست دارم این مثال مصداق منه ورزشکار نیستم ولی ورزشکاران را دوست دارم

بانو ... شاید شرقی

[گل] سلام مرغ ماهی خوار عزیز[گل] شعرت زیباست[ناراحت] اما کو؟ به زندگی شوقی نیست؟ شعرت خسته بود...

سید احمدو

سلام زیبا بود. مرا می نوردد مهتاب در این ستاره چین بی پایان تو در کرشمه ی کدام ستاره پنهانی ؟ www.seyedahmado.blogfa.com پیروز باشید.

دختر تنها

اوقات خوش آن بود که بادوست به سر رفت باقی همه بی حاصلگی وبی خبری بود

غمناز

سلام مثل همیشه شعراتون رو دوست داشتم.. به کلبه ی شعرم دعوتین ... ...منتظر حضور سبزتون هستم مهتاب بوذرجمهری

دختر

چرا وبلاگ سر نمیزنی خاک گرفته وبلاگ میزنید چند سال یکبارم سر نمیزنید عجبا مطلبا جدید بزار